Dagboek Future4Kpandai

door Diede Scheurwater

Dag 1 – 12-07-2011
Vandaag vroeg opgestaan. Voor de laatste keer mijn koffer gecontroleerd en mijn moed bij elkaar geraapt om op weg te gaan naar Schiphol. Super spannend, maar ik was het wachten inmiddels wel zat.
De treinreis, het inchecken op Schiphol en de vliegreis gingen voorspoedig. Normaal zijn wij blanken in de meerderheid maar in het vliegtuig waren de rollen al omgedraaid.Ik ben heel benieuwd hoe onze slaapplek zal zijn en of het vanochtend echt de laatste keer was dat ik gedoucht heb.
Toen we aankwamen in Accra en de deuren van het vliegtuig open gingen kwam de hitte al op je af. Het duurde heel lang bij de douane, maar gelukkig kreeg iedereen zijn koffer terug.
Toen we naar de bus liepen met onze koffers stonden er heel veel mensen op de parkeerplaats. Mannen liepen met wapenstokken en keken je heel intimiderend aan. Toen ik in de bus zat en me wat veiliger voelde durfde ik pas echt om me heen te kijken. Ik zag zwerfhonden, mensen die buiten sliepen in een zelfgemaakt ‘hutje’, fietsende en lopende mensen op de snelweg en heel veel hobbels.
Gelukkig viel het hotel reuze mee, er was geen ongedierte te bekennen. Om 11.00 uur ’s avonds werden we nog uitgenodigd om te gaan eten.

Dag 2 – 13-07-2011
Nelleke en ik hebben heerlijk geslapen in ons tweepersoonsbed. We waren gisteravond nog wel even heel bang toen we ineens een knal hoorden wat leek op een geweerschot, maar gelukkig lopen er hier genoeg bewakers om het hotel heen.
Rond 09.00 uur vertrokken we naar het centrum. Wat je allemaal ziet onderweg is onbeschrijfelijk. De ene man loopt in pak, de volgende loopt in veel te grote kleding met gaten. Er lopen vrouwen met kinderen op hun rug gebonden en met weet ik veel hoeveel kilo bananen op hun hoofd. Je ziet super veel huisjes die gemaakt zijn van reclame borden van Vodafone en Coca-Cola. Overladen busjes met mensen die je allemaal aanstaren.
Sommigen lachen naar je, anderen zwaaien maar er zijn ook mensen die heel boos worden en gaan schreeuwen. Veel mensen proberen je dingen te verkopen.We hebben kennis gemaakt met Daniël en het dagprogramma besproken. 
Toen werd duidelijk dat we zouden gaan lunchen maar dat het nog een stukje rijden was. We stopten bij een super luxe resort! Het lag aan het strand, had een super mooi restaurant en zwembad! Een kommetje soep bleek €15,- te kosten, maar Geert-Jan kon toch nog wat regelen. We kregen kip met friet.Daarna zijn we naar de markt in Accra gegaan. We gingen eerst naar de supermarkt. Hier hebben we wat spulletjes gekocht voor in Kpandai, maar ook eten en drinken voor de busreis.
Wat we gelijk al merkten is dat tijd hier echt geen rol speelt en dat al die Ghanezen super relaxed zijn, want we moesten namelijk weer heel lang wachten voordat David terug kwam uit de supermarkt. Toen hij eindelijk terug was kwam hij met de mededeling dat hij nog matrassen moest kopen zodat we konden slapen in Kpandai! 
Rondom de supermarkt was het niet zo heel druk maar toen we naar de textielwinkel liepen kwamen we in de echte winkelstraat. Het was hier zo druk! Ik voelde me niet echt op mijn gemak en de mensen waren hier niet echt bepaald vriendelijk.De matrassen werden door 3 vrouwen op hun hoofd gedragen naar de bus en toen de matrassen in de bus geladen waren konden we gaan rijden naar het hotel.

Dag 3 – 14-07-2011
We zijn vandaag vertrokken naar Kpandai. De busreis zelf is al een heel avontuur. We rijden 120 km/u over zandweggetjes en ondertussen probeert de chauffeur nog kuilen in de weg te ontwijken. Als we tegenliggers tegenkomen of mensen die ergens ver in het gras lopen begint de chauffeur al te toeteren.We stopten voor een plaspauze. Aan die weg lag een schooltje en die kinderen begonnen heel hard te gillen, te zwaaien en handkusjes te geven. Zodra je terug zwaaide gingen ze nog harder gillen.
Om in Kpandai te komen moesten we het water over, maar we waren een uur te vroeg. Er was daar een dorpje, dus alle kinderen kwamen gelijk op ons af. Er werd gevoetbald en handjeklap gespeeld.
Veel kinderen hebben hongerbuikjes en lopen in onderbroekjes. De kinderen hebben geen schoenen aan en plassen overal. Toen we over waren gevaren zaten we nog 2 uurtjes in de bus. Toen waren we eindelijk in Kpandai! Het was heel donker en overal volgen hele grote mieren. We werden welkom geheten en de mensen waren heel blij om ons te zien. Iedereen schud je de hand.
We werden verdeeld in groepjes en kregen een kamer toegewezen. Ik sliep met een paar meiden in een klaslokaaltje. In de kamer liepen wel wat beestjes, maar die hebben we snel weggewerkt met onze vlooienspray. De klamboes ophangen was een hele klus maar alles valt me mee. De WC’s stinken helemaal niet zo erg als ik dacht! Maar dat kan nog komen..

Dag 4 – 15-07-2011
Vanochtend gedoucht met regenwater, lekker in de openlucht, achter golfplaten. Lekker ontbeten en vervolgens het dorp ingegaan. Kennis gemaakt met de chief van het district, het is bijzonder dat het voor hen zo speciaal is dat wij komen. Het geeft ze weer een stukje hoop en ik ben blij dat ik ze daar ook een stukje van kan geven en dat geeft mij al genoeg voldoening. Vervolgens een bezoekje gebracht aan het politiebureau. Waar de agenten ons erop wezen dat het best een goed idee was voor de vrouwen om te trouwen met een Ghanese man.
Veel kinderen uit het dorp volgden ons op de voet en hielden onze handen vast, af en toe waren ze even weg voor een plaspauze maar even later pakten ze je hand weer vast.
Ook een rondleiding gehad in het Kpandai Health Centre. Als je nog niet ziek bent, wordt je daar wel ziek en als je al ziek bent wordt je alleen nog maar zieker ben ik bang. Het observatiecentrum was niet heel fris en het stonk er ook. Verder was er nog een dokterspost, waar de wachttijd uren kon duren, een ‘laboratorium’ waar bloed kon worden onderzocht en er was één verloskundige. Zij werkte eigenlijk 24 uur per dag en had de afgelopen 6 maanden 140 bevallingen gedaan!
De rest van de dag hadden we voor ons zelf. Ik heb vooral met de kinderen gespeeld. Het valt me wel op dat ze snel ruzie krijgen. Ze gingen zelfs knokken om een afvalzakje.
De kinderen kregen vandaag buiten les. De leraren geven met heel veel plezier les en de kinderen doen met veel enthousiasme mee.Elke avond hebben we een dag afsluiting. We zingen liedjes, lezen een stukje uit de Bijbel en nemen de mededelingen door.

Dag 5 – 16-07-2011
Vandaag zijn we vroeg opgestaan, onze eerste bouwdag. Het was echt ontzettend warm en iedereen heeft zich flink uitgesloofd. Er waren verschillende taken: ijzerdraden vlechten, stenen maken, stenen sjouwen, grind verplaatsen, cement maken, metselen etc. Er zijn ook een aantal Ghanese bouwlui waar we mee samenwerken, hun tempo ligt aardig hoog en ik weet niet of we dat de komende dagen nog bij kunnen houden. Iedereen was uitgeput.

Dag 6 – 17-07-2011
Vandaag ben ik vooral druk bezig geweest met het naar de WC rennen. Iedereen ging in groepen opgesplitst naar verschillende kerken, maar ik bleef in mijn bed.

Dag 7 – 18-07-2011
Bouwdag 2. Nog steeds een beetje ziekjes, dus met de Elise, Mariët en Geert-Jan de spullen uit de tweede koffers gesorteerd.De bouwers kwamen pas laat terug, in de tussentijd heb ik me vermaakt met de kinderen. 
’s Avonds heeft Peter ons een Ghanees liedje aangeleerd en kwamen er vrouwen om onze maten op te meten voor onze kleding!

Dag 8 – 19-07-2011
Bouwdag 3. Ik ben vandaag weer begonnen met bouwen. We hebben veel stenen gesjouwd, het was erg zwaar en vooral warm. Na het bouwen wilde eigenlijk iedereen wel douchen, maar de laatste dagen heeft het niet meer geregend dus het water is bijna op..In het dorp zijn een aantal winkeltjes waar je eten en drinken kunt kopen. In onze vrije tijd lopen we dan ook naar het dorp, de koude blikjes Coca Cola doen ons goed.

Dag 9 – 20-07-2011
Vanochtend vroeg opgestaan, omdat we met de groep een les godsdienst bij mochten wonen. Er waren twee scholen en onze groep. Om de beurt ging iedere groep naar het midden om een liedje te zingen, daar moest natuurlijk ook bij gedanst worden. De kinderen hadden het enorm naar hun zin en zongen en dansten met veel overgave. Toen wij aan de beurt waren viel er ineens een stilte, om deze stilte te doorbreken begonnen we maar te dansen en dat hielp, de kinderen proestten het uit van het lachen.
Vandaag is de bouwdag (4) helaas afgelast. Er was niks te doen voor ons op de bouw dus iedereen heeft een beetje bij de veranda gehangen. Ik ben met Thirsa, Nelleke en Lydia nog langs het ziekenhuis geweest om te vragen of we daar wat konden schoonmaken. Maar het ziekenhuis ging binnen een kwartier sluiten. We hebben nog wel de kinderkamer in het observatiecentrum kunnen versieren met tekeningen en vlaggetjes.’s Avonds ging het dan eindelijk regenen!

Dag 10 – 21-07-2011
Bouwdag 5. Gelukkig konden we vandaag wel wat betekenen op de bouw. ’s Ochtends en ’s middags hard doorgewerkt en na het avondeten was het tijd voor ons logeernachtje. We vertrokken in groepjes naar verschillende dorpjes. De matrassen werden achter in de truck geladen en natuurlijk waren de diarreeremmers ook een must-have voor de meesten.
Toen ik met mijn groepje aankwam in het dorpje Tikarne was het al donker, ze hadden geen elektriciteit zoals in Kpandai. Ik zag haast geen bewoners, maar voelde vooral hun ogen in mijn rug prikken. We werden welkom geheten, kregen een rondleiding en ook te eten. Dat was een soort deegbal waar we stukjes van af moesten trekken en dat moesten we dan weer in een sausje dopen. Het smaakte zo verschrikkelijk heet! 

Dag 11 – 22-07-2011
Verschrikkelijke nacht achter de rug, het was super warm in het huisje. We zijn maar in onze lakenzakken buiten gaan zitten.Samuel, onze gids, liet ons het dorp zien. Het dorp was heel erg groot en er woonden heel erg veel mensen. Het duurde wel even voordat we met iedereen kennis hadden gemaakt. In een hele korte tijd krijg je toch wel een redelijk beeld van hoe de mensen daar leven en merk je dat ze nog armer zijn dan de mensen in Kpandai. De kinderen in dit dorp hadden waarschijnlijk nog nooit een ‘witte’ gezien.
We kregen ook nog ontbijt, een soort van rijstepap, maar met heel veel rode pepers! Onze monden stonden al gauw in brand.Toen Timothy ons op kwam halen waren stiekem wel blij. De gids sprak niet heel goed Engels dus we waren wel een beetje uitgepraat.’s Middags een lekker potje voetbal gespeeld tegen de Ghanezen. We hadden zelf T-shirts gemaakt en stonden om 3 uur klaar. Maar de Ghanezen lieten het nog even op zich wachten en kwamen rond 4 uur. Helaas verloren met 3-2 maar het was een leuke wedstrijd!

Dag 12 – 23-07-2011
Voor de kinderen hebben we vandaag een middag georganiseerd met spelletjes. Er kwamen veel kinderen uit de buurt op af. Bij sommige spelletjes zelfs te veel. We merkten dat de kinderen niet in staat waren om bijvoorbeeld een kleurpotlodensetje eerlijk met elkaar te delen. Maar ook bij het ballonnenspelletje liep het uit de hand. In plaats van de ballonnen aan hun enkel te laten zitten gingen ze er mee rondrennen zodat ze niet af getrapt konden worden. Ze renden uit het veld en pakten elkaars ballonnen af. Als ik voor een nieuw potje nieuwe ballonnen uit wilde delen, werden ze allemaal uit mijn handen getrokken.Dus bij sommige spelletjes was het een chaos. De kindermiddag werd daarom eerder beëindigd. Vervolgens hadden de Ghanese kinderen weer optreden voor ons georganiseerd. Ze hadden van te voren al druk geoefend. De kinderen zongen, dansten en voerden toneelstukjes op.
’s Middags was de cultuurmiddag. Ik wist niet echt wat hier de bedoeling van was, maar er kwamen 3 stammen voor ons dansen! Ze kwamen aan in het busje van David met enorm veel kabaal. Ze hadden hun instrumenten meegenomen. Iedere stam had weer andere instrumenten en had een andere muziekstijl.De muziek die ze maken en de manier waar ze daarop dansen is heel erg ritmisch. Het was echt super gaaf. Ze dansten in een soort van kring en een groepje van ons ging ook meedansen, onze dansstijl stelt natuurlijk niks voor bij die van hun.Mehmet en Matthijs hebben afgesproken met Timothy om een lam en een geit te gaan slachten. Timothy gaat ze kopen en waarschijnlijk worden ze dan maandag geslacht.

Dag 13 – 24-07-201
Rokken aan en naar de kerk! Een groep zou met het busje het dorp in gaan, maar het busje kwam maar niet. Uiteindelijk maar besloten om dan toch maar naar ‘onze’ kerk te gaan. Een kerkdienst duurt wel erg lang, gelukkig hoef je niet heel de tijd te zitten want er wordt natuurlijk ook gedanst! Het geluid stond op het hardst en dansen maar!
We hadden ’s middags weer tijd voor onszelf. Spelletjes gedaan en bij de veranda gehangen. De kinderen hangen ook heel de dag bij de veranda, ze lenen onze strandballen om mee te spelen of ze kijken naar wat we aan het doen zijn.

Dag 14 – 25-07-2011
Vandaag mochten we zelf onze dag samenstellen. Je kon kiezen uit eerst bouwen en dan surveilleren, of surveilleren en dan bouwen.
Omdat de geit en het lam ’s ochtends geslacht zouden worden, had ik er voor gekozen om dan op de bouw te zijn. Toen we terugkwamen van de bouw was het inderdaad al gebeurd.
Nelleke en ik hebben ’s middags de ICT examens nagekeken, het waren vragen als hoeveel toetsten heeft een toetsenbord. Over het algemeen was het examen heel slecht gemaakt. Peter zei dat ze wel graag over willen, maar dat ze er niks voor willen doen.
Er zijn ook meer mensen van de groep ziek geworden. Een aantal hebben malaria en anderen zijn aan de diarree.
’s Avonds hebben we bij het kampvuur genoten van de geit en het lam. Riemer had heerlijke pindasaus en knoflooksaus gemaakt.

Dag 15 – 26-07-2011
Vandaag nog meer mensen ziek! Er bleef nog maar een klein clubje over bij de bouw. Vandaag waren we verdeeld in twee groepen. De eerste groep zou ’s ochtends naar het lepradorp en het krokodillenmeer gaan, de andere groep ’s middags.
Na de lunch kwam de groep pas terug. David had toen geen zin meer om nog een keer te gaan, de andere groep zou de volgende dag gaan. Omdat onze groep ’s ochtends al gebouwd had, hadden we weer een middag voor onszelf. Omdat er veel mensen ziek waren, behalve Nelleke en ik, gingen we motorrijden met Innocent! We wilden alleen achterop maar ze wilden het ons ook graag leren.

Dag 16 – 27-07-2011
Nog maar 2 dagen en dan gaan we hier al weer weg. 
Vandaag ging de andere groep naar het lepradorp en het krokodillenmeer. Het lepradorp was erg vervallen en er woonden nog maar een paar mensen met lepra. Het was een bizar idee dat daar vroeger zoveel mensen hebben opgesloten gezeten.
Het meer was heel erg mooi, er waren veel vissers te zien maar eigenlijk geen krokodillen.
Toen we terugkwamen in Kpandai hebben we nog met een klein clubje gebouwd, we willen weer op een redelijke tijd terug omdat er weer een voetbalwedstrijd gepland stond. Niet tegen hetzelfde team maar tegen een jeugdteam. Wij wachten, wachten en wachten want Ghanezen staan er inmiddels om bekend dat ze te laat komen maar na 2 uur was er nog steeds geen enkele voetballer te bekennen.

Dag 17 – 28-07-2011
De laatste dag in Kpandai. We hebben voor de laatste keer gebouwd en ’s middags hebben we de bouwplaats overhandigd aan de gemeente. Veel foto’s gemaakt van de bouw en de bouwlui.
De laatste uurtjes zijn nu echt aangebroken, toen we onze koffers in gingen pakken ging het toch wel steeds meer dagen.We hebben vroeg gegeten en hebben onze voorbereidingen voor de Hollandavond getroffen. De Hollandavond was een groot succes, het was erg gezellig met de Ghanezen.
We hebben spelletjes gedaan zoals zaklopen, koekhappen, snoephappen, spijkerpoepen en eierlopen. Al met al was het een goede afsluiting!

Dag 18 – 29-07-2011
Afscheid genomen van de mensen in Kpandai en vroeg vertrokken. ’s Avonds laat kwamen we aan in het wildpark toen we onze kamers te zien kregen waren we heel erg blij! Super lekkere bedden en we kregen een lekkere maaltijd.

Dag 19 – 30-07-2011
Helaas konden we niet lang genieten van onze bedden want we moesten er vroeg uit voor de Safari, het had de hele nacht geregend en daarom kon de Safari niet door gaan. We zouden eerst gaan ontbijten en i.p.v. om 7 uur, om 9 uur op Safari te gaan, maar dan wel te voet.
Tijdens het ontbijt zaten er ineens weer heel veel blanken om ons heen, ook Nederlanders en daar moest ik heel erg aan wennen.
Om 9 uur gingen we in verschillende groepjes op Safari. De gids liep voor ons met een geweer en we voelden heel de tijd de spanning om een olifant tegen te komen. Maar helaas volgens mij hebben wij als enige groepje geen olifant gezien.
Na de Safari gelijk het zwembad in gesprongen, maar dat was niet voor lang omdat de lunch al opgediend werd.
’s Middags konden we weer gaan rijden, de planning was een beetje in de soep gelopen waardoor het nog maar de vraag was of we op tijd bij de watervallen konden zijn. We kwamen ongeveer 10 minuten voor het donker aan bij de waterval. Sommigen gingen onder de waterval staan, maar toen het donker was zijn weer snel vertrokken.
Onze slaapplek bleek een universiteit te zijn. We kregen te eten en vervolgens werd ons verteld dat de meiden in een ander hotel moesten gaan slapen. Wij weer de bus in en het hotel was echt griezelig en heel smerig. Maar ja zo lang we maar kunnen slapen!

Dag 20 – 31-07-2011
’s Ochtends terug naar de mannen gegaan. Ze zagen er ook niet echt uitgeslapen uit en hadden een veel ergere nacht dan ons achter de rug.
We kregen een heerlijk ontbijt en vertrokken naar de kerk. ’s Middags het Koningshuis bezichtigd en weer verder gereisd naar het hotel. Aangekomen bij het hotel bleek er weer een communicatiefout te zijn geweest, er zat namelijk al een andere Nederlandse groep. Lilian, Nelleke, Matthijs, Thomas, Gerard en ik waren de enigen zonder kamer. Voor ons werd een ander hotel geregeld. Ik was bang dat het net zo’n hotel zou zijn als gister maar het was echt super mooi. We hebben lekker gedoucht en heerlijk geslapen met z’n drieën in een super groot tweepersoonsbed. 

Dag 21 – 01-08-2011
Vandaag naar Cape Coast Castle geweest. Daar vond vroeger de slavenhandel plaats, het was heel erg indrukwekkend. Het lag aan zee, dus daar hebben we ook nog even gebruik van gemaakt. De stroming was heel sterk en de golven waren hoog. Ik werd op een gegeven moment mee gesleurd door een golf en het duurde even voordat ik daar weer uit ontsnapt was.

Dag 22 – 02-08-2011
Vandaag vertrokken uit het hotel, onze laatste dag in Ghana is aangebroken. We gingen vandaag naar de markt om souvenirs te kopen. Zodra we de bus uitstapten vloog iedereen op je af. ’s Avonds uiteten geweest met Daniël. Lekker hamburgers gegeten met z’n allen. Alleen Hans koos voor kip, dat hadden we natuurlijk nog niet genoeg op. Daarna voor de laatste keer in onze groene bus gezeten, onze souvenirs in de koffers gepropt en afscheid genomen van David, Daniël en de buschauffeurs.

Dag 23 – 03-08-2011
De terugreis was een hele onderneming, wat later aangekomen dan de bedoeling was. Heel veel mensen stonden ons op te wachten.Het was echt een geweldige ervaring! Ik heb heel veel leuke mensen ontmoet en door deze reis heb ik ook veel geleerd. Het is raar om nu thuis te zijn. Het is stil zo zonder de groep.
Ik moet echt weer heel erg wennen aan Nederland, die cultuurshock slaat er hard in.